X
تبلیغات
رایتل
داستانک
  
 
 
آرشیو
 
سه‌شنبه 20 بهمن‌ماه سال 1388
آن او

 قلم سرخوش و مست  سوار بر مرکب دست نویسنده بر لوح سپید عاشقانه ترین واژه ها را می نویسد و بی پروا بوسه های سرخ حک میکند. دستش میلرزد٬ به انتها رسیده به نوشتن نام و امضایش٬ دستش سنگین می شود قلم سنگینتر. نامش را مینویسد باز هم سنگینتر. در آخرین منحنیِ امضایش٬ نوک قلم میشکند.


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 119726


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها