قلم سرخوش و مست سوار بر مرکب دست نویسنده بر لوح سپید عاشقانه ترین واژه ها را می نویسد و بی پروا بوسه های سرخ حک میکند. دستش میلرزد٬ به انتها رسیده به نوشتن نام و امضایش٬ دستش سنگین می شود قلم سنگینتر. نامش را مینویسد باز هم سنگینتر. در آخرین منحنیِ امضایش٬ نوک قلم میشکند.
|
