X
تبلیغات
رایتل
داستانک
  
 
 
آرشیو
 
شنبه 22 بهمن‌ماه سال 1384
صبر

4 روز تعطیلی هم گذشت. زمانی برای فکر کردن زمانی برای خلوت باخود. پیچیده چون کلافی سر در گم. برای حرفهایم هیچ عنوانی ندارم. بیشتر منتظر حرفهای دیگر هستم. نیاز به مراقبت دارم هنوز هم آن بچه کوچک هستم. به آنچه باور نداشتم رسیده ام. این بار حرفهای خودم را از دیگری میشنوم. تمام قصه ها هوس بود امّا این قصه برای من نفس بود. کاشکی نگفته بودی...

 Soon there will be laughter and voices
Beyond the clouds over the mountains
We'll run away on roads that are empty
Lights from the airfield shining upon you 
Nothing can stop this, not now I love you


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 119726


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها